بررسی بازی Need for Speed Payback

بازی Need for Speed Payback همانند طبلی تو خالی است که فقط از دور چشم نواز است اما وقتی وارد آن می‌شوید، با بدترین بازی اتومبیل رانی مواجه خواهید شد.

می‌توان گفت که اکثر مخاطبان بازی‌های ویدیویی، نام سری Need for Speed را به واسطه دو نسخه Underground و در ادامه نسخه Most Wanted می‌شناسند. بازی‌هایی که نسخه به نسخه شدیدا بهبود پیدا کردند و توانستند تجربه‌ای ناب را ارائه دهند. بازی Need For Speed Most Wanted جزو آن دسته از بازی‌هایی بود که برای اولین بار یک بخش داستانی هیجان‌انگیز را به مخاطب ارائه داد که با میان‌پرده‌هایی سینمایی ترکیب شده بود. پس از این نسخه، هواداران انتظار داشتند مابقی آثار مجموعه نید فور اسپید بتوانند موفقیت‌های گذشته خود را تکرار کنند. با اینکه بعضی از نسخه‌های آینده این سری در حد و اندازه Most Wanted نبودند ولی تجربه‌ای خوب را در اختیار مخاطب قرار می‌دادند. اما هم‌اکنون در جایی قرار گرفته‌ایم که الکترونیک آرتز و مجموعه Need for Speed، فرسنگ‌ها با گذشته خود فاصله دارند.

در این میان اولین Need for Speed رسمی نسل هشتم را می‌توان Need for Speed ساخته استودیو گوست گیمز (Ghost Games) دانست که در سال ۲۰۱۵ روانه بازار شد. بازی‌ای که قرار بود حال و هوای Underground را داشته باشد و به ریشه‌های خود برگردد ولی خروجی کار اثری ضعیف و ناامید کننده بود. زمانی که این بازی را بازی کردم، با خود گفتم بدتر از این نید فور اسپید ساخته نخواهد شد ولی بازی Need for Speed Payback، تمامی تصوراتم را به هم ریخت. جدیدترین ساخته استودیو Ghost Game نه تنها نید فور اسپید بدی است، بلکه بدترین بازی مسابقه‌ای است که در این چند سال اخیر عرضه شده است. به عبارتی بازی Need for Speed Payback سری نید فو راسپید را چندین پله به عقب برده است و در ادامه به بررسی بازی خواهیم پرداخت.

از همان بدو ورود به بخش داستانی بازی، می‌فهمید که با اثری روبه‌رو هستید که از سایر آثار مشابه الهام گرفته است و خب الهام گرفتن مورد بدی نیست، مهم این است که سازنده چه مقدار در این کار موفق بوده است. شروع بازی شباهت بسیار زیادی به نحوه شروع بازی Forza Horizon 3 دارد؛ جایی که شاهد میان‌پرده‌ای سینمایی از سه شخصیت بازی هستیم که هر کدام تخصص خاصی در کلاس‌های متفاوت دارند. حال داستان از جایی شروع می‌شود که لینا ناوارو، دوست دوران بچگی تایلر، به خاطر جاه طلبی‌ها و مقاصد خود به گروه‌اش پشت کرده و حال تایلر قصد دارد از وی و سازمان The House انتقام بگیرد. سازمانی که در شهر Fortune Valley آن را به عنوان یک کارتل خطرناک می‌شناسند که روی تمامی لیگ‌های اتومبیل رانی خیابانی و حتی ماموران پلیس، کنترل دارد. در همین راستا تایلر یک تیم چهار نفره (سه راننده و یک مکانیک) تشکیل می‌دهد و در جریان پنج چپتر مختلف، شاهد بخش داستانی‌ای هستیم که جدای از جذاب نبودن‌اش، حسابی شلوغ است.

شخصیت‌های بازی شدیدا بی‌روح و بدون هیچ جذابیتی طراحی شده‌اند

بازی Need for Speed Payback قصد دارد از نظر داستانی تجربه‌ای نظیر Most Wanted را ارائه دهد. از این‌رو شاهد رویارویی تایلر و دوستان‌اش با لیگ‌های خیابانی اتومبیل‌ رانی و رهبران آن‌ها هستیم که در ابتدا، باید یک سری مسابقات اولیه یا همان کوئست‌های بازی را انجام داده تا به مسابقه انتهایی برسید. درادامه زمانی که رهبران بازی را پشت سر گذاشتید، نوبت به نفر اول این لیست و رهبر The House می‌رسد که باید وی را نیز از پیش روی بردارید. بخش داستانی Payback شلوغ است از این نظر که شاهد شخصیت‌هایی زیادی در دنیای بازی هستیم که اصلا پرداخت درستی برای آن‌ها صورت نگرفته است. حتی خود شخصیت‌های اصلی نیز از شخصیت پردازی مناسبی برخوردار نیستند؛ از شوخی‌های بی‌مزه‌اشان با یکدیگر گرفته تا تعامل با سایر رقبا و معرفی لیگ‌ها، به هیچ‌وجه خوب نیستند و صرفا استودیو گوست گیمز فقط آن‌ها را در دل بازی خود قرار داده و اصلا توجهی به جزئیات نداشته است. نکته‌ی جالبی که از طریق آن بازی Need for Speed Payback به خوبی بخش داستانی و گیم‌پلی را به هم بسط داده، سیستم مسابقات است که با شخصیت‌های بازی تعامل خوبی دارد اما نکته این جاست که این ویژگی نیز با تمام پتانسیل‌اش، به یک شکست تبدیل شده است.

در این سیستم هر کدام از شخصیت‌های بازی در مسابقات مختلفی شرکت می‌کنند. برای مثال تایلر، مسابقات Race و Drag را انجام می‌دهد، مک وظیفه‌اش مسابقات Drift و Offroad است و در پایان، جسی تخصص خاصی در تعقیب و گریز با پلیس و مسابقات Runner دارد و هر کدام از لیگ‌های اتومبیل رانی، در یکی از این شاخه‌ها فعالیت می‌کنند و حال این شما هستید و مسابقاتی که با پیروز شدن در آن‌ها، پول، XP جهت لول‌آپ شدن و در انتها کارت‌های مخصوص به عنوان جایزه دریافت می‌کنید. این کارت‌ها درواقع شامل آیتم‌های ارتقا برای اتومبیل‌هایی که دارید، شده و می‌توانید از آن‌ها استفاده کرده یا آن‌ها را بفروشید. در ظاهر با سیستم جالبی روبه‌رو هستیم ولی از طرفی چپتر به چپتر باید اتومبیل‌های جدیدی را خریداری کرده یا آن‌ها را مدام ارتقا دهید و از آن‌جایی که سه راننده داریم، سه اتومبیل جدا نیز باید ارتقا داده شود. از این‌رو پول داخل بازی، مهم‌ترین فاکتوری است که باید به آن پرداخته شود. حال پول داخل بازی یا از طریق پرداخت‌های درون برنامه‌ای یا از طریق مراحل و چالش‌های بازی باید تامین شود. از حیث مراحل، در مجموع پنج چپتر بازی در کل حدود ۶۰-۷۰ مرحله برای شما در دسترس قرار می‌گیرد و شما هستید و همین مراحل! اصولا در بازی‌های ریسینگ جهان باز جدای از مراحل اصلی، مراحل فرعی دیگری نیز تعبیه شده‌اند که با انجام آن‌ها پول بیشتری دریافت می‌کنید و این روند سبب می‌شود بازی وارد حلقه تکرار و یکنواختی نشود. اما در Payback شما هستید و همین مراحل و باید مدام آن‌ها را تکرار کنید تا پول و آیتم بیشتری دریافت کنید (ای کاش از همان ابتدا تمامی مراحل در دسترس بودند تا یکنواختی کار کمتر شود). پس از مدتی این کار حسابی شما را خسته خواهد کرد و لذت مسابقه دادن، رفته رفته برای شما کم‌تر و کم‌تر خواهد شد و صرفا برای پول درآوردن و ارتقا یا خرید اتومبیل مسابقه می‌دهید نه پیش بردن روند داستانی و لذت بردن از بازی.

از نظر پرداخت‌های درون برنامه‌ای، جعبه‌هایی در نظر گرفته شده‌اند که حاوی آیتم‌های تزئینی و پول هستند. در جریان بازی و انجام چالش‌های مختلف تعداد زیادی از این جعبه‌ها را دریافت می‌کنید که حتی پول بسیاری را کسب خواهید کرد ولی سیستم ارتقای اتومبیل‌ها و قیمت‌ها به واسطه سه شخصیته بودن بازی حسابی شما را به خرج خواهد انداخت. شاید این موارد در بخش داستانی خودش را نشان ندهد ولی وقتی وارد بخش چندنفره بازی Need for Speed Payback می‌شوید، تاثیر مستقیم پرداخت‌های درون برنامه‌ای را مشاهده خواهید کرد زیرا در آن جا، محدودیت روی اتومبیل‌ها و سطح‌شان نیست و شخصی که بازی را تمام کرده باشد به راحتی می‌تواند هزینه کرده و در هر سبک مسابقه‌ای بهترین اتومبیل را خریداری و آن‌ها را حسابی تیونینگ کند (البته سیستم پرداخت برای خرید جعبه‌ها از طریق پول واقعی در آینده به فروشگاه بازی اضافه می‌شود). این درحالی است که شخصی دیگر که در میانه‌های بازی است، از یک اتومبیل سطح متوسط استفاده می‌کند و این دو راننده، در بخش آنلاین و به دلیل نبود سیستم Matchmaking مناسب، در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و نتیجه آن، یک مسابقه کاملا ناعادلانه است. صادقانه بگویم، در طول تجربه گیم‌پلی و مسابقات بازی، تنها مسابقات Offroad من را شدیدا جذب کرد و آن هم به خاطر سبک مسابقه‌ای مسابقات Offroad است. در سایر مسابقه‌ها و کلاس‌ها، وجود شخصیت‌ها و تعامل‌شان با رهبر گروه و از طرفی ضعف‌های گرافیکی، مانع از لذت بردن شما می‌شود. برای مثال مراحل تعقیب و گریز به شکلی است که می‌توانید به اتومبیل‌های پلیس یا تعقیب کننده‌های The House ضربه وارد کرده و آن‌ها را از دور مسابقه خارج کنید که در این هنگام نوع خراب شدن اتومبیل آن‌ها، به شکل یک ویدیو صحنه آهسته است و حال اینجا جایی است که شما کنترل اتومبیل خود را از دست می‌دهید زیرا دوربین بازی یک جای دیگر قرار دارد و با تمام صحنه آهسته بودن بازی، این روند میان سرعت و هیجان یک اختلال ایجاد کرده و تمامی تمرکز شما را از بین می‌برد.

مطالب مشابه

طراحی سایت
طراحی سایتسئواجاره ویلا و فروش ویلا شمالسرویس و تعمیر کولر گازیاجاره ویلافروش ویلااجاره ویلافروش ویلاویلا شمالویلا زیباکنار

دوستان عزیز متاسفانه به دلیل بالا رفتن قیمت دلار و به طبع آن بالا رفتن قیمت لوازم اولیه تولیدی ما ( دیسک،قاب و ... ) ناگزیر علیرغم میل باطنی خود مجبور به افزایش قیمت محصولات سایت شدیم. امیدواریم هر چه سریعتر این بحران به اتمام برسد و قیمت ها به حالت قبلی خود بازگردند.